Destroyers

Grupa powstaje w grudniu 1984 roku w Bytomiu z inicjatywy basisty Marka Łoży[1][6], który pozyskuje gitarzystę Grzegorza Fredyka oraz perkusistę Wojciecha Ziębę[1]. Pierwsze próby odbywają się u Łoży, gdzie Zięba z powodu braku instrumentu ćwiczy na krzesłach i garnkach[1]. Formacja za nazwę przyjmuję tytuł ulubionej przez Łożę płyty zespołu Kiss[1][6]. Pierwszym etapem zwrotnym dla zespołu jest udział XIX Młodzieżowej Estradzie Amatorskiej[1][15], która odbywała się 17-18 grudnia w Miejskim Domu Kultury w Bytomiu[12],[13]. Muzycy do tej pory posiadali opracowaną jedną kompozycję, a jako że regulamin wymagał prezentacji większej ilości (trzy utwory, nie przekraczające czasu występu 15 minut[12] – przyp. –M.K.),  kolejną skomponowali w ubikacji budynku[1].  Występ został wyróżniony[1],[15] dzięki czemu grupie udało się pozyskać sale prób w  Środowiskowym Domu Kultury w Radzionkowie[1] (obecnie Centrum Kultury Karolinka[14]- przyp. M.K.), oraz na koszt owego Domu Kultury, dzięki wsparciu Elżbiety Kozak[1], pracującej w Wydziale Kultury, zakupić perkusję[1]. W styczniu skład zespołu został rozszerzony o wokalistę  Piotra Nowaka i drugiego gitarzystę Jacka Kwiatkowskiego[1]. Styczeń też został uznany za oficjalną datę powstania grupy, (udział Nowaka i Kwiatkowskiego pomijany w późniejszych materiałach o zespole przyp -M.K.). W bliżej nie określonym czasie zespół opuszcza Nowak, a Loża przejmuję role wokalisty[]. Następnie w lutym [23] Kwiatkowskiego zastępuje Adam Słomkowski, który został zaproszony przez muzyków[9] (informacja ta jest sprzeczna, że źródłami [1]i[6], – przyp M.K.), a grał w zespole z którym Destroyer dzieliło salę prób[9]. Do połowy roku muzycy opracowują osiem utworów do których teksty pisze Łoża[1] inspirując się literaturą piękną, mitologią i Biblią[1]. Utwór „Krzyż I Miecz” został oparty na „Pieśni o Rolandzie”[1]. Jako swa stylistykę grupa przyjmuję klasyczny heavy metal[1], a wzorami dla muzyków są formacje jak Metallica, Mercyful Fate (materiał źródłowy podaje Fate – ale najprawdopodobniej jest to błąd – przyp. M.K.) i Iron Miaden[1]. 21 lipca grupa występuje w muszli koncertowej w parku Świerczewskiego na imprezie zorganizowanej przez Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego w Bytomiu z okazji Święta Odrodzenia Polski[2]. 28 lipca bierze udział w XII Światowym Festiwalu Młodzieży i Studentów „Moskwa 85”, zorganizowanym przez Zarząd Zakładowy ZSMP kopalni im. „Powstańców Śląskich”, odbywającym się na stadionie GKS Ruch Radzionków[3]. W grudniu muzycy występują w „Minimaratonie Rockowym” w auli Zespołu Szkół Budowlanych w Bytomiu[4], zorganizowanym przez powyższą placówkę[4], poświęconemu tragicznie zmarłemu Jakubowi Skomskiemu[4] (regionalny aktywista na amatorskiej scenie muzyki alternatywnej[4] –przyp. M.K.), gdzie dochód z imprezy został przeznaczony na Fundusz Pomocy Szkole[4].  W miesiącu tym formacja wzięła też udział w kolejnej edycji „Młodzieżowej Estrady Amatorskiej”[5], gdzie 12 grudnia jury podjęło decyzję, o jej przejściu do rejonowych eliminacji  X OMPP[5].

17-19 stycznia muzycy biorą udział w etapie wojewódzkim OMPP, który odbył się w Domu Kultury KWK „Czerwona Gwardia” w Czeladzi[17], gdzie przechodzą dalej. 14-16 marca 1986 grupa bierze udział  międzywojewódzkim finale X OMPP6 pod tytułem „Vocal Rock”[17], odbywającym się w hali widowiskowej kopalni Staszic[16]. Konkurując z 35 uczestnikami przeglądu z 9 ówczesnych województw z południowej Polski, a 11 wykonawcami z województwa Katowickiego[16], gdzie nurt heavy metalu z tego województwa prezentowały Dama Pik, Szwadron S, Nemezis, 666 XHE i Super Box[16].  Podówczas formacja działa już przy klubie „Filar”, pod patronatem koła zakładowego ZSMP[6] przy kopalni imienia „Powstańców Śląskich”[6][7]. W maju (lub czerwcu, brak materiału źródłowego – M.K.), bierze udział w „XIII Zagłębiowskim Przeglądzie Amatorskich Zespołów Muzycznych o „Lampkę Górniczą”” zorganizowanym w Pałacu Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej z okazji „Dni Zagłębia Dąbrowskiego”, gdzie zdobywa Puchar Prezydenta Miasta Dąbrowy Górniczej, oraz nagrodę pieniężną ufundowaną przez kopalnie „Generał Zawadzki”[18][19]. W pierwszej połowie roku muzycy wysyłają kasetę zgłoszeniowa na Metalmanię ’86 [20] oraz Jarocin ’86[7], bez powodzenia[7][20]. Z powodu odrzucenia zgłoszenia zespołu na festiwal w Jarocinie, w formie kasety[7], muzycy udają się na przesłuchanie odbywające się 24-26 lipca[21] i dostają się na mała scenę w amfiteatrze[7], na której występują 30 lipca[7]. Według zespołu miał być on najatrakcyjniejszą kapelą grającą na małej scenie[7] Ale jako że jej organizator był nie obecny  podczas występu muzyków, nie zgodził się na ich występ na dużej scenie[7]. Podczas festiwalu muzycy udzielili wywiadu Jackowi Demkiewiczowi z Rozgłośni Harcerskiej oraz umówili się na realizację krótkiego programu na antenę, we wrześniu tegoż roku[7]. Pod koniec roku zespól nagrywa utwory: „Antychryst”, „Czarne Okręty” i „Potępieniec”[23]. Dzięki występowi na Jarocinie[] grupa zostaje zaproszona do udziału w zamkniętych przesłuchaniach na Metalmanię ’87[25], które odbywają się 2 grudnia w chorzowskiej Leśniczówce[25].

2-ego lutego 1987 roku utwór „Potępieniec” jednorazowo pojawia się na 19 miejscu listy przebojów Metal Top 20[34].  3-ego kwietnia grupa występuję na festiwalu Metalmania ‘87[10][28]. Niedługo później zespół opuszcza Fedryk z powodu nie wykazywania chęci do systematycznego uczestnictwa w próbach[]. 4-ego maja utwór „Czarne Okręty” plasuje się na 18-ym miejscu listy „Metal Top 20” na której utrzymuje się przez dwa kolejne notowania dochodząc do pozycji 17[34]. We wrześniu ukazuje się kaseta „Polish Heavy Metal ‘87”[24] z utworem „Czarne Okręty”, zarejestrowanym podczas Metalmanii ’87, a w listopadzie kaseta „Metal Invasion”[24] zawierająca „Bastiony Śmierci” i „Młot Na Świętą Inkwizycje”. W roku tym zespól współpracował już z Tomaszem Dziubińskim w roli menagera[], gdzie oferta współpracy wyszła od muzyków[9]. 26-ego lipca występuje w Wągrowcu[28].6 sierpnia formacja występuje na małej scenie podczas festiwalu w Jarocinie[28]. 14 sierpnia występują w ramach Heavy Metal Show w Hali Olivia w Gdańsku[28], gdzie prezentują nowy numer „Noc Królowej Żadzy”[]. Następnie grają 16-ego w Zamościu i 17-ego w Lublinie[28]. 28-ego miała zagrać na pierwszej edycji festiwalu Drrrama[30]. 5 grudnia z powodzeniem biorą udział w ćwierć finałowych przesłuchaniach w chorzowskiej Leśniczówce[28], 12 grudnia grają w Łodzi z Dragon, Stos i Wilczym Pająkiem[28].

7-ego stycznia muzycy pomyślnie biorą udział w półfinałach eliminacji do Metalmanii ’88 [10][26] pod nazwą Metal Batlle[26] w katowickim Spodku[26]. 16-ego kwietnia występują na Metalmanii[10][28][29]prezentując nowe brzmienie idące w stylu thrash metalu[26][29] otwierając drugi część festiwalu[26]. W maju grupa rozpoczyna rejestrację albumu „Noc Królowej Żądzy”  w warszawskim studio Exodus[10], którą to sesje kończy we wrześniu tegoż samego roku[10] W okresie tym pojawiają się pierwsze informację o nowym basiście grupy[29] którym zostaje Wojciech Szyszko[10] . W maju ukazuje się też płyta „Metalmania ‘87”[24], będąca zapisem ubiegłorocznego występu grupy na owym festiwalu[]. 25ego czerwca muzycy graja w Trzyńcu w Czechach na festiwalu Heavy Metal Show[28], a 26ego tegoż miesiąca w Krnov na festiwalu Iner Metal[28].  27-ego sierpnia zespół bierze udział na Drrramie 88 [30], gdzie zostaje wrogo przyjęty przez publiczność[30], a  następnie muzycy wdają się w dyskusję z widownią i kierują w jej stronę obraźliwe gesty, jak na przykład poklepywanie się po tyłku przez Łożę[30]. Słomkowskiego, który wyjeżdża do RFN[9] zastępuje Waldemar Lukoszek[10][31] z formacji Manitou. W grudniu ukazuje się płytowa kompilacja „Metal Attack ‘88”[24], będąca zapisem występów polskich zespołów na Metalmanii ‘88[] W roku tym ukazała się też[32] składanka „Metal Shock” zawierająca fragmenty występów na Metalmanii 87[2]

W styczniu 1989 roku zespól nagrywa „Niedole Cnoty”[8], które nie ukazują się w tamtym czasie[8]. 28 lutego muzycy podpisują kontrakt z holenderska firmą ProvokeMusic Production i jej wytwórnią płytowa Barricide na wydanie pięciu albumów[11]. Płyta No Królowej Żądzy” pod angielskim tytułem „A Nights of The Lusty Queen”[], miała ukazać się pierwotnie pod koniec kwietnia[11], a wychodzi w czerwcu[24]. Na przełomie maja i czerwca formacja miała odbyć trasę po krajach Beneluxu i RFN[11]. W lipcu ukazuje się na kasecie „Noc Królowej Żądzy” [24]. 17ego listopada grupa pomyślnie przechodzi do finału eliminacji na Metalmania ’90, na Metal Battle’89 w Zabrzu[26][28].

21 Kwietnia muzycy występują na Metalmanii ’90[26]. 14-ego maja utwór „Królestwo Zła” dostaje się na 17 miejsce listy „Metal Top 20”, gdzie utrzymuje się przez dwa kolejne notowania dochodząc do miejsca 16-ego[34] W miesiącu tym ukazuję się też płyta „Noc Królowej Żądzy”[24] W roku tym grupa tez zawiesza działalność z powodu wyjazdu Lukoszka i Szyszko do RFN[8]. Po ich powrocie miejsce Zięby zajmuje Tomasz Wiczewski[8]. Muzycy przygotowywali materiał na trzecią płytę[8]. W kwietniu 1991 roku ukazuje się Miseries Of Virtue[]. W 1992 roku formacja się rozpada []

W głosowaniu na najlepsze grupy heavymetalowe z polski, przez słuchaczy audycji „Muzyka Młodych” zespól plasuje się na 9 miejscu w 1988 roku i na 6 miejscu w 1989[34]. W podsumowaniu Magazynu Thrashem All: Thrash ’88; Łoża zajmuje 6 miejsce na najlepszego wokalistę, a Zięba 10 na najlepszego perkusistę 1988 roku[32]. Sam zespól zajmuje natomiast trzecie miejsce w dziale rozczarowań [32]. W podsumowaniu tegoz samego magazynu: Polska ’89, grupa w dziale zespół: plasuje się na miejscu 26[33]. Łoza zdobywa 3 miejsce na wokalistę roku [33]

W 2013 roku została podjęta pierwsza próba reaktywacji grupy, która nie zostaje sfinalizowana. 13-ego września 2014 roku umiera na zawał serca Ferdyk[35]. W 2018 roku poprzez Helicon Festival zostaje ogłoszona reaktywacja grupy w składzie: Łoza, Zięba, Szyszko, Lukoszek z okazji zagrania koncertu na 30-lecie płyty „Noc Królowej Żadzy” na tymże festiwalu[37], a menadżerem grupy zostaje Paweł Atrej Kowalewski []

Haron

Zespół powstaje w Jabłonej w pierwszej połowie lat ’80 z inicjatywy gitarzysty Piotra Rzepki². W czerwcu 1985 do formującego się zespołu dołącza uprzednio grający w Hatteri perkusista Mariusz Kmiołek². Formacja przyjmuje nazwę Kastet². Pomimo problemów personalnych muzycy zagrali kilka koncertów i zarejestrowali kasetę demo w stylu heavy metal².  

W październiku 1986 roku do zespołu dołącza basista Krzysztof „Geyzer” Kołodziejski². Muzycy przyjmują nazwę Haron bez c, czego przyczyną był błąd w projekcie graficznym, a jako że próby dostawienia brakującej litery do gotowego logotypu, dawały niezadawalające rezultaty plastyczne, zapadła decyzja o pozostaniu przy błędnej pisowni². Od tego momentu rozpoczyna się oficjalna historia formacji². Muzycy rozpoczynają grę, jako trio a Piotr Rzepka łączy grę na gitarze ze śpiewem². Z początkiem 1987 roku Haron nagrywa kasetę, którą wysyła jako zgłoszenie na Festiwal w Jarocinie bez powodzenia². Rozpoczyna też współpracę z wokalistką Katarzyną Jung, która zostaje zaprzestana z powodu barku zgody jej rodziców na wyjazdy na koncerty po Polsce². W lipcu grupa występuje na Metal Meeting w Wagrowcu, w Sierpniu na festiwalu Drrrama ’87². Bierze udział tez w eliminacjach do Rock Pokoju ’87 oraz OMPP ’87 gdzie debiutuje scenicznie drugi gitarzysta Jacek Zawadzki².

W marcu 1988 roku Haron gra w raz z Raxas w Olsztynie, a od maja rolę wokalisty spełnia wypożyczony z formacji Astat, Norbert Smoliński². 23.05 do 26.06 grupa miała odbyć tournee po ZSRR obejmujące miasta jak Mińsk, Moskwa, Leningrad i Wilno wraz z zespołami Open Fire i Turbo¹. Do planowanej trasy nie dochodzi z powodu nie wywiązania się przez warszawski Alma-Art3. z załatwienia paszportów, do czego przyczynić miał się menadżer grupy Fatum, (które na ta trasę pojechało w zastępstwie Harona³), ówczesny szef firmy Ars-Medium będąca pośrednikiem wyżej wymienionej sprawie³. W roku tym muzycy, wzięli tez udział w kolejnym OMPP wystąpili na Drrramie ’88 oraz Thrash Camp ‘88

21-ego stycznia 1989 roku zespól występuje w Spodku podczas Metal Battle ’89⁴. Wkrótce później zawiesza działalność. Mariusz Kmiołek już podczas gry w Haronie był redaktorem Thrash’em All Zine, późniejszym magazynie muzycznym o tej samej nazwie. Następnie został menadżerem grupy Vader i nie tylko oraz założył wydawnictwo Carnage Rec.

[1] Thrahekspres Depesze „Thrah’em All nr 4 1988

[2] Rafał “Thrash Flower” Kwiatkowski “Haron”, Thrash’em All nr 5 1988

[3] “Kochany “Alma-Arcie” Thrash’em All nr 61988

[4] Jacek Adamczyk “Leksykon Polskiej Muzyki Hard And Heavy (5)”

Zdjęcia pochodzą z archiwum Jacka Zawadzkiego

Tyran

Zespól powstaje w marcu 1986 roku w Gdańsku¹. Działa w składzie Arkadiusz „Choina” Chojnowski - śpiew, Jacek „Gustaw” Wagner i Dariusz „Kaczor” Hulewicz – gitary, Cezary Pokojski bas oraz Arkadiusz „Mazer” Matkowski perkusja i gra mieszankę thrash i speed metalu¹. Miesiąc później muzycy zdobywają wyróżnienie na III miejski Przeglądzie Dorobku Kulturalnego Gdańska¹. W bliżej nieokreślonym czasie na przełomie 1986 i 1987 roku Pokojski zostaje powołany do wojska a w jego zastępstwie w zespole gra Tomasz Trojanowski². W maju 1987 grupa bierze udział na imprezie „Rock na Zaspie”, a w sierpniu gra podczas festiwalu „Drrrama ‘87” prawdopodobnie z Pokojskim w składzie². 

            W sierpniu 1988 roku zespół miał nagrać split z formacją Hecktor⁴, ale projekt szybko upada z powodu problemów personalnych. Po powrocie Pokojskiego z wojska okazuję się, że jego drogi muzyczne całkowicie się rozeszły z częścią pozostałych muzyków, którzy kierowali się w tedy w stronę coraz większej ekstremy², a Trojanowski zostaje pełnoprawnym muzykiem. Następnie odchodzi Matkowski, który miał lepszy język z Pokojskmi niż z Trojanowskim, jego miejsce zajmuje „Bulbas”. Później zespól opuszcza Hulewicz i Bulbas². Grupa przestaje istnieć a Trojanowski i Wagner zakładają formację Exterimnator. W 1989 roku Wagner opuszcza Exterminatora i wraca do reaktywowanego Tyrana², który nagrywa demo utrzymane w stylistyce progresywnego thrash metalu w składzie: Wagner, Chojnowski, Bary bas, Matys gitara i Lombi perkusja³.

[1] Jerzy Bojanowicz „Z kraju jednym tchem” Non Stop nr 2 1988

[2] Tomasz trojanowski wywiad przepr. M.K. dla Czarci Chwost Zine

[3] Informacja niepotwierdzona źródłowo.

[4] Hektor „The Inner Dementia” wywiad przepr. Wojciech Lis dla http://www.oldschool-metal-maniac.com 14.11.2015

Zdjęcia pochodzą z [1] oraz archiwum Tomasza trojanowskiego.

Alioth

Grupa powstaje we wrześniu 1983 roku w Warszawie pod nazwą X-Ray. Pierwszy skład tworzą śpiewający gitarzysta Piotr Konicki (21.VII.1966), gitarzysta Albert Żółtowski (27.X.1966)., basista Wojciech Bejm oraz perkusista Andrzej Szymańczyk (15.VI.1968 – 12.IV.1998) . W 1985 roku do zespołu dołącza Jerzy Misiurski (22.IV.1966), który debiutuje scenicznie podczas występu na warszawskim stadionie RKS Okęcie. W 1986 roku następuje nazwa zmiany na Alioth, grupa żegna się również z Misiurski, pożegnalny koncert odbywa się w Opocznie, a na jego miejsce zostaje przyjęty Dariusz Specjał. Zmienia się tez styl muzyczny zespołu z heavy metalu na power metal. 5-ego sierpnia grupa występuje w części konkursowej na FMR Jarocin’87. Jesienią Alioth zawiesza działalność, czego przyczyną jest powołanie do wojska Specjała, Bejma i Żółtowskiego.

Alioth 1985? od lewej: Bejm, Szymańczak, Żółtowski, Misiurski, Konicki

W 1989 roku grupa reaktywuje się w składzie Żółtowski, Specjał i Bejm oraz Bogusław Balcerek gitara i Piotr Jagielski perkusja. Konicki podówczas rezygnuję z grania na rzecz rodziny a Szymańczyk rozpoczyna współpracę wpierw z Closterkeller a następnie z Kultem. W 1990 roku zmienia się styl muzyczny grupy z power metalu na thrash oraz pod wpływem Balcerka zmienia ona nazwę na Holocaust. W 1991 z powodów personalnych i odmiennych poglądów muzycznych opuszcza zespół Balcerek, a jego miejsce zajmuje Dariusz Drzewiecki. Muzycy powrotem wracają do nazwy Alioth. W 1992 roku odchodzi Specjał, a grupa werbuje nowego wokalistę. Wkrótce odchodzi Bejm z powodu kłopotów rodzinnych.  Zespól zaczyna borykać się skompletowaniem składu oraz organizacją prób. Zmęczony sytuacją w grupie Żółtowski wyjeżdża za granicę. Alioth istnieje jeszcze przez jakiś czas jako kwartet, by w 1993 ogłosić koniec działalności.

Alioth podczas VIII Przeglądu Amatorskich Form Muzycznych Ochota

W 2008 roku Konicki i Żółtowski powołują do życia zespól Hellhaim. Szymaczyk umiera nagle z powodu udławienia się gumą do życiu podczas snu po wcześniejszym zażyciu narkotyków. Balcerek współpracował Katmandu i Blackhorseman a obecnie gra w formacji Hetman i Boguslaw Balcerak’s Crylord. Specjał i Bejm porzucili działalność muzyczną.

Holocaust od lewej Bejm, Jagielski, Specjał, Drzewiecki, Zółtowski

============================================================================================

[] Materiał oparty na wypowiedziach członków zespołu na Facebooku.

KAT cz.1 (1978-1988) aktualizacja I 05.06.2016

Początki grupy sięgają końca drugiej połowy lat ’70 ubiegłego wieku, kiedy to gitarzysta Piotr Luczyk (ur.11.VII.64) wraz z kolegą z podstawówki, mieszkającym w tym samym bloku³² na Katowickim osiedlu Tysiąclecia³², perkusistą Ireneuszem Lothem (ur.25.III.64) postanawiają wspólnie grać hard rocka^20,26.[Wiele źródeł głownie z lat ‘80 podaje za datę powstania zespołu listopad 1981^31,45, współczesne podają rok 1978, 1979¹³ lub przełom 1979-1980 - przyp.M.K.] Nowo powstała formacja przyjmuje nazwę KAT, która wymyślił Luczyk^{7, 26}, już jako dwunastolatek²⁶. Tworząc nazwę poszukiwał symbolu czegoś lub kogoś silnego, potężnego i wymierzającego sprawiedliwość, miała przy tym być krótka, zrozumiałą i łatwa do wymówienia przez obcokrajowców^13,26. [Niekiedy nazwa wywodzona jest jako skrót od miasta Katowice –przyp. M.K.] Z początkiem lat ’80 do grupy dołączają basista Tomasz Wiesław Jaguś i gitarzysta Ryszard Pisarski¹³ grający uprzednio w hardrockowej formacji Fobos. Muzycy rozpoczynają działalność, jako zespól instrumentalny, komponując autorski materiał z pozostawionym miejscem dla warstwy wokalnej i rozpoczyna poszukiwanie wokalisty śpiewającego w stylu Ian’a Gillan’a lub David’a Coverdale’a¹³. Pierwszym opracowanym utworem miał być według Luczyka „Robak” skomponowany jeszcze przez Pisarskiego, a według Lotha była to Zemsta¹³.

KAT 1980 lub 1981, od lewej: Pisarski, Jaguś, Loth, Luczyk

Grupa debiutuje na koncercie w Pałacu Młodzieży w Katowicach^10,12. Następnie daje serie koncertów podczas „Dni Uniwersytetu Śląskiego¹⁰. 12-ego grudnia występuję na pierwszej edycji Silesian Rock^2,9,13,16,31 w Bytomiu (która została przerwana z powodu wprowadzenia następnego dnia stanu wojennego i dokończono ją dopiero wiosną roku następnego - przyp. M.K.), Po zakończonym występie grupy², do muzyków podchodzi wokalista Roman Kostrzewski^2,16,20 (ur. 15.II.60) [wówczas noszący nazwisko Kolleck, które przez władze zostało spolszczone na Kołek. Obecne nazwisko Kostrzewski przyjął wieku 23lat⁸), z którym muzycy  umawiają się na spotkanie na próbie następnego dnia². Podczas tego przeglądu członkowie KAT’a poznają również gitarzystę Wojciecha Mrowca grającego podówczas w RH+¹⁵. Kostrzewski nie pojawia się na umówionym spotkaniu², gdyż został wmanewrowany na jednego z przywódców zawiązanego strajku na kopalni Rozbrat, gdzie pracował, jako elektryk i malarz⁸. Po spacyfikowaniu górników przez zomo, trafia do aresztu⁸. Pomimo że na rozprawie sądowej oddalano od niego zarzuty, gdyż oznaczałoby to, że państwo źle wychowało podopiecznego domu dziecka⁸, nie został on uniewinniony i odsiedział miesiąc⁸. 

KAT 1982 Ustroń

Po dołączeniu do zespołu Kostrzewski przyjmuje pseudonim artystyczny „Don”⁴³, co spowodowane jest jego uprzednią działalnością polityczną. Już z wokalistą muzycy przearanżowują  materiał komponowany głównie przez Luczyka i Lotha47, a Kostrzewski wspomagany przez ówczesnego menadżera grupy Zbigniewa Jerzego Węsiore¹¹, współpracującego z grupą od maja 1982r46, pisze teksty o tematyce jakże odmiennej od tych z jakich zasłynął KAT. Następnie zespół rejestruje w studenckim klubie „Kwadraty”, gdzie odbywał próby, taśmę zawierającą utwory „Robak”, „Skazaniec”, „Zemsta” i „Wyrokiem Sądu Bożego”¹³, którą przesyła na festiwal młodej generacji, ale bez powodzenia². 20-21 lipca formacja występuje na pierwszej edycji "Rock na Pojezierzu" w Brodnicy^12,17,47 gdzie zdobywa dwa wyróżnienia za interesujące kompozycje i aranżacje oraz za pracę organizacyjną Węsiory47.  W sierpniu  grupa  bierze udział w Warsztatach Muzycznych w Wilkasach, na których ponownie spotykają się z Mrowcem¹⁵ i proponują mu współpracę w miejsce Pisarskiego¹⁵, który opuścił zespól by grac muzykę folkową.  W miesiącu tym grają na Open Rock w Krakowie^17,47 oraz wchodzą do studia Polskiego Radia Katowice gdzie rejestruje utwory „Robak”, „Skazaniec”, „Zemsta” i „Wyrokiem Sądu Bożego”^12,13. Nagrania te po latach zostają opublikowane w 2013 roku na płycie „Rarities” wydanej przez MMP. W roku tym muzycy występują również we Wrocławiu na „Rock Nad Wisłą”¹⁷  Z końcem roku zespół zostaje zaprezentowany na antenie polskiego radia II46. 

KAT A.D. 1983

W styczniu 1983^9,31 dokonuje nagrań w studio Polskiego Radia Katowice gdzie rejestruje utwory „Ciężar” „Delirium tremens” i „Bez pamięci”. 5-ego marca grają na Maratonie Rockowym w Katowickim Spodku^2,17,31, co owocuje współpracą grupy z Estradą Śląską^17,31. KAT ponownie wysyła zgłoszenie na Festiwal w Jarocinie, tym razem przesyłając taśmę z nagraniami radiowymi² i ponownie nie kwalifikuje się do udziału w imprezie². Jak się później okazało odrzucenie materiału miało być spowodowane tym, że komisja uznała, że jest to przekręt polegający na tym, że nagrań dokonali profesjonalni muzycy, pod których KAT się podszywa².

KAT 1984

Pod koniec marca 1984 roku wygasa umowa zawarta z Estrada Śląską i grupa dostaję się pod patronat Krakowskiego PSJ^17,31 a jej menadżerem zostaje Tomasz Pałasz. W czasie tym zespól korzystał też z opieki Śląskiego Domu Opieki Twórczej prowadzonego przez Józefa Skrzeka^11,12. 25-ego czerwca KAT występuje w hali GTS Wisła z okazji „Dni Krakowa” wraz z TSA^17,31. Z początkiem sierpnia muzycy postanawiają pofatygować się osobiście na przesłuchania, gdzie postanawiają zaprezentować łagodniejsze oblicze muzyczne, sądząc ze poprzednie nie powodzenie były wynikiem zbyt ostrej muzyki^2,17. Grupa wykonała „Delirium Tremens”, po którym chciała zaprezentować jeszcze dwa numery, ale jej podziękowano². Muzycy schodzą wściekli ze sceny, Loth był nawet gotowy by pobić Waltera Chełstowskiego [twórca i organizator festiwalu w Jarocinie – przyp M.K.], nie wiedząc ze to, co zagrali wystarczyło, aby się zakwalifikowali². Fragment przesłuchań KAT został uwieczniony na taśmie 8 mm przez filmowca amatora Wacława Karonia. Na festiwalu muzycy wykonują „Pogoń”, „Mocni Ludzie”, „Delirium Tremens”, „Diabelski Dom cz. 1” i „Skazaniec” i prawdopodobnie „Pajęczyna”. Zespół wyniku głosowania dostaję się do „Złotej ósemki”, nieoficjalnie miał on zdobyć największa ilość głosów³³ [To samo mówiono o Jaguarze – patrz  - przyp. M.K.]. Podczas festiwalu muzycy rozmawiają z Chełstowskim co owocuje zmianą stylu¹⁷. Dzięki wygranej na Jarocinie¹⁶ w  listopadzie  grupa wchodzi do studia na Wawrzyszewie w Warszawie, gdzie nagrywa singiel dla Tonpressu^12,17, który ukazuje się z początkiem roku następnego. Trafiają na niego dwa utwory „Noce Szatana – kołysanka dla niesfornych dzieci” [można tez, gdzieniegdzie znaleźć przykład kompetencji polskiego dziennikarstwa lat ’80 ubiegłego wieku w postaci – „kołysanki dla niesłyszących dzieci” – przyp M.K.] i „Ostatni Tabor” z tekstami napisanym przez Roberta Milewskiego znanego z gry w formacji Mech. Singiel został ponownie wydany na winylu w 2008 roku przez Nuclear War Now! Productions. 

KAT z Hanoi Rock 1985

W okresie tym muzycy nawiązują współprace z Tomaszem Dziubińskim, który zaczepił Luczyka w celu chciał zrobienia wywiadu z grupą, ale tak się zakręcił ze został współmenadżerem zespołu, a następnie wygryzł całkowicie Pałasza³³, przejmując jego kontakty w tym najistotniejszy z szefem Paagartu Andrzejem Marcem³³. W kwietniu 1985 roku KAT miał otwierać koncerty zespołu Grirlschool, który miał zagrać od 25-30¹⁹, ale do trasy nie doszło. Natomiast grupa z końcem kwietnia otrzymuje ofertę od Paagartu³¹, zastąpienia Oddziału Zamkniętego¹⁶ [przyczyną była choroba gardła Jaryczewskiego – przyp M.K.], podczas trasy z Hanoi Rock¹⁶. Po pierwszym koncercie 9-ego maja w warszawskim Torwarze, kierownik trasy Andrzej Marzec orzekł, że zespół brzmi dostatecznie dobrze bez klawiszy³³ i muzycy rezygnują z usług wspomagającego ich Milewskiego³³. 19-ego tegoż samego miesiąca grupa występuje na Rock Arenie ’85 w Poznaniu, a decyzję o jej udziale w tej imprezie podjęto dopiero w trakcie trasy z Hanoi Rock⁴⁵. 14-ego sierpnia Kat występuje na FMR Jarocin ‘85 podczas dnia Pop i Heavy³⁶, jako zaproszona gwiazda, a zagrany podczas koncertu utwór „Ostatni Tabor” trafia do filmu „Fala” pod reżyserią Piotra Łazarkiewicza. 

KAT 1985 fot: Robert Król

Po występie na Jarocinie KAT otrzymuje propozycje od Krzysztofa Domaszczyńskiego z Klubu płytowego „Razem” na nagranie debiutanckiego albumu¹⁴. Sesja, podczas której muzycy nocowali w hotelu Cracovia [podówczas jeden z bardziej renomowanych hoteli w Krakowie – przyp M.K.], odbywająca się w studio Teatru Stu, rozpoczęła się 10-ego października^17,31. Międzyczasie Domaszczyński i Marzec kontaktują się z belgijskim producentem Jos’em Kloekiem¹⁴, podówczas odpowiedzialnym w firmie Mausoleum od spraw eksportu i importu¹⁴, który dociera na nagrania po trzech, czterech dniach od rozpoczęcia sesji³⁰. W Kacie, Kloeka miało zainteresować ich spojrzenie na muzykę metalową oraz teksty zawierające odniesienia do biblijnej apokalipsy¹⁴. Po zakończeniu sesji 20-ego tegoż samego miesiące Kloek zabiera nagrania do Belgii, gdzie zapada pozytywna decyzja o wydaniu albumu w wersji anglojęzycznej³⁰. Kat w listopadzie ponownie wchodzi do studia Teatru Stu, pod okiem Kloeka i Piotra Brzezińskiego, tym razem za pieniądze Belgów¹⁴. Teksty zostały przetłumaczone przez Dziubińskiego, który dokonał w niektórych utworach znaczących zmian w warstwie lirycznej, a Kostrzewski zaśpiewał je używając zapisu fonetycznego¹⁴. Specyficzne brzmienie gitar zostało uzyskane przypadkowo i zostało spowodowane rezonansem pudła fortepianu stojącego w stuio⁷. Podobnie było z wokalami tyle, że w tym wypadku był to efekt zamierzony prze Kloek’a, który umieścił mikrofony na otwartym pudle wyżej wspomnianego fortepianu³³. W czasie nagrań doszło do kłótni miedzy Luczkiem a Mrowcem, czego przyczyną był stosunek tego drugiego do działalności zespołu. Mrowiec miał zniknąć na dwa tygodnie przed rozpoczęciem sesji i przyjechał nieprzygotowany do nagrań, co kończy się jego odejściem zespołu, po zakończeniu nagrań. Sesja zakończyła się 27-ego listopada. Muzycy dokonują też ponownego miksu wersji polskojęzycznej uznając, że pierwotnie sekcja rytmiczna miała zbyt płaskie i mało agresywne brzmienie oraz wokale Kostrzewskiego ginęły w pokładach muzycznych³⁰. Pierwotny miks ukazał się na płycie kompaktowej „666/Metal And Hell (25th Anniversary Edition)” w 2011 roku nakładem Yestarday, bez wiedzy i zgody muzyków. Luczyk przygotowywał projekt okładki na anglojęzyczny album, ale Dziubiński zamiast oddać go profesjonalnemu grafikowi przesył do drukarni¹⁴ i tak powstaje charakterystyczne używane do dziś logo zespołu. Dwa utwory grupy, miały trafić na składankę Music From Poland, ale zarządzający doborem materiału na ten album, Andrzej Kosmal odrzucił je twierdząc, że to amatorszczyzna³⁰. Jesienią tonpress wznawia singiel³⁰. Z końcem roku grupa nieodpłatnie występuje na imprezie pt „Dzieciom” zorganizowanej w MKD-u w Świętochłowicach-Lipinach przez Polski Związek Katolicko-Społeczny. 

Metalmania 86 fot. Andrzej Kiełbowicz

5-ego  kwietnia Kat występuje, drugiego dnia pierwszej edycji festiwalu Metalmani^31,34, gdzie prezentuje nie spotykane do tej pory w Polsce widowisko sceniczne³⁴: Koncert zaczął się wybuchami , a scenę spowiły kłęby czerwonego oświetlonego dymu. Kostrzewski wystąpił w czarnym płaszczu podszytym szkarłatem a finale padł omdlony³⁴. Na deskach przy podkładzie Musorgskiego pojawiały się wtedy ubrane w czarne trykoty diablice, które odprawieniu pląsów wyniosły Kostrzewskiego³⁴. Na imprezie nastąpiła prezentacja debiutu grupy, którego wersja polsko i angielskojęzyczna, pierwotnie miały ukazać się w marcu tegoż roku³¹. Polska wersja ukazała się na płycie nakładem Klub Płytowego Razem w oficjalnym nakładzie pięciu tysięcy sztuk¹⁵ pod tytułem „666”. Angielskojęzyczny album, który otrzymał tytuł „Metal And Hell” ukazał się nakładem Ambush Records, czego przyczyną był rozłam w Masusloeum Rec. Debiut pokazuje nowe oblicze zespołu, muzyka to speed metal okraszony nawiązaniami do klasycznego brzmienia hard rocka i thrash metalu, a teksty nabrały wydźwięku satanistycznego. Występ Kata na metalmanii miał też otwierać jego wspólną trasę wraz formacją Killer, której zakończenie planowane było na 22-ego tegoż samego miesiąca³¹. Jednym z powodów nie wzięcie udziału zespołu w trasie miał być nieuregulowany stosunek do służby wojskowej przez muzyków⁴. 22- ego KAT występuje na XIII KFPP Opole w części pod tytułem „Non Stop Rock’. 30-ego lipca grupa występuje podczas dnia „Złoty Metal” na FMR Jarocin’86³⁶. Przed rozpoczęciem show, muzycy zapraszają na scenę Marka Piekarczyka z TSA, z którym wspólnie wypili szampana³⁷ w celu załagodzenia konfliktów między fanami Heavy Metalu a „teesowcami”. Zagrany podówczas utwór „Wyrocznia” trafia do filmu „My Blood, Your Blood”, w filmie zostaje również pokazany fragment rozmowy Kostrzewskiego z księdzem na temat satanizmu. Po festiwalu Kat zostaje posądzony o sprowokowanie czarnej mszy, która odbyła się na pobliskim cmentarzu [Msze sprowokować miał występ grupy Test Fobii – Kreon przyp. M.K.]. W sierpniu nakładem Pronit’u ukazuje się w Polsce „Metal And Hell”³⁵, że zmienioną szatą graficzną. Pod koniec roku skład zasila drugi gitarzysta Rafał Żelechowski uprzednio grający w Test Fobii, Test Fobii – Kreon, oraz Loth zostaje zastąpiony przez Mariusza Słowińskigo również z Testu Fobii – Kreon⁶. W okresie tym KAT wydaje również dwa single dostępne wyłącznie dla członków fanklubu: „Time of Revenge / Czas Zemsty” i „Metal And Hell / Oracle”. 

Jarocin '86 fot: Jacek  Domiński

Z początkiem 1987 roku KAT rozstaje się z Żelechowskim i Słowińskim, do składu wraca Loth. 10 i 11 – ego lutego zespól otwiera występy formacji Metallica w Katowickim Spodku, grając 20-25 minutowy set. Podczas występów dochodzi do afery, z garderoby Metallici zostają skradzione koszulki, za co obwiniono KAT, ale najprawdopodobniej część koszulek pobrali dziennikarze podając się za członków zespołu³⁹, a część ktoś wykradł^33,39. Muzycy KAT’a mieli dostać wtedy wyłącznie szalki. Sytuacja ta zaprzepaściła rozmowy na temat wspólnej trasy obu zespołów³³. 4-ego kwietnia grupa występuje na drugiej edycji Metalmani.5-ego sierpnia zespól występuje na FMR Jarocin ’87 i jest to ostatni koncert z Jagusiem w składzie⁵, który wyjeżdża do Niemiec, a stamtąd emigruje do U.S.A.. Na miejsce Jagusia zostaje przyjęty Krzysztof Stasiak. Od 11-ego do 19-ego tegoż samego miesiąca zespól bierze udział w trasie „Heavy Metal Show” wraz z czeską formacją Citron, i nowymi podopiecznymi Dziubińskiego: Turbo, Dragon, Destroyer, Stos i Wilczy Pająk⁴². Tourne obejmowało kolejno miasta: Racibórz, Zielona Góra, Koszalin, Gdańsk, Lublin (koncerty 16 i 17-ego) i zakończyło się w Łaziskach Górnych⁴². Następnie grupa wchodzi do Exodus Studio w Warszawie gdzie pod okiem Andrzeja Puczyńskiego nagrywa nowy materiał²¹, którego część prezentowana była przez  muzyków już na koncertach. Po mimo trudnych warunków, studio było w trakcie budowy, sesja przebiega prawie bezproblemowo²¹. Pod koniec sesji, która zakończyła się z początkiem 1988 roku, w niewyjaśnionych okolicznościach zostały skasowane ślady perkusji w dwóch utworach²¹. W planach była tez rejestracja anglojęzycznej wersji płyty¹³, ale został zarejestrowany wyłącznie utwór „Menaced”¹³, będący angielskojęzyczną wersją „Porwanego Obłędem”, do którego zrealizowano również teledysk¹³. We wrześniu ukazuje się kaseta „Polish Heavy Metal ‘87”³⁵ zawierająca dwa utwory KAT’a: „Mag – Sex” i „Dziewczyna w Cierniowej Koronie” zarejestrowane podczas występu grupy na Metalmanii ’87. W grudniu, zostaje wydany przez Poljazz album o tytule „38 Minuts Of Life”³⁵. Błąd w tytule najprawdopodobniej leży po stronie wytwórni, zespołowi został przedstawiony projekt okładki bez nadruków². Zawarte na płycie utwory, która ukazała się bez zgody muzyków³³, zostały zarejestrowane podczas koncertów zespołu w katowickim Spodku, zagranych od grudnia 1986 do kwietnia 1987 roku⁴², [prawdopodobnie były to cztery koncerty: grudniowy, występy przed metallicą i metalmania ’87 – przyp M.K.] i zostały nieznacznie poprawione w studio³³. Na albumie znalazły się cztery, niemające jeszcze podówczas swej studyjnej wersji⁴², utwory prezentujące nowe muzyczne oblicze KAT’a utrzymane w stylistyce thrash metalu. W tym samym miesiącu zespół występuje w Czechosłowacji oraz ukazuje się, nakładem Tonpress’u składanka „Metal Shock” z utworem „Noce Szatana” zarejestrowanym podczas Metalmanii ’87³⁵. 

1987 Kat i Metallica

Z początkiem roku dochodzi do rozstania się zespołu z Dziubińskim, czego przyczyną był spadek jakości koncertów⁵, organizowanie występów innych zespołów, że stajni wykorzystując nazwę KAT na plakatach⁴³ oraz kwestie finansowe⁵. Kostrzewski zaproponował Dziubińskiemu układ, że będzie on brał wyłącznie pieniądze za koncerty grupy, które faktycznie się odbyły, a nie dlatego że jest menadżerem⁴³. Dziubiński rozważał ta formę współpracy, ale nie doszło do porozumienia z Luczykiem⁴³. Po rozstaniu się z Dziubińskim w sprawach menadżerskich grupę wspomaga Jacek Adamczyk. Wiosną po zakończeniu nagrań, odchodzi Kostrzewski. Muzycy próbowali na jego miejsce zwerbować Krzysztofa „Uriah” Ostasiuka, ale bez powodzenia⁴⁴. W maju³⁵, wyłącznie na kasecie, nakładem Poltonu, ukazuję się drugi album grupy. Pierwotnie miał on nosić tytuł „Cisza Wymarłych Światów”, ale został zmieniony  na „Oddech Wymarłych Światów”⁸ pod wpływem cenzury⁸. Wydanie winylowe ukazuje się rok później⁴⁵, z winy wydawcy⁵. Jesienią grupa zawiesza próby⁴⁴. W roku tym nakładem Imtrat ukazuje się na płycie kompaktowej kompilacja „Power Metal – Heavy Metal From Benelux” zawierająca dwa utwory KAT’a: „Metal And Hell” i „Killer” [Czyni to KAT’a pierwszym zespołem metalowym, który ukazał się na CD – przyp. M.K.]. 

KAT 1987 (?)

============================================================================================

[1] Piotr Luczyk i Ireneusz Loth „Egzekucja Odroczona” wywiad przepr. Igor Stefanowicz dla Tylko Rock

[2] Piotr Luczyk i Ireneusz Loth „KAT 79-92” wywiad przepr. Igor Stefanowicz dla Tylko Rock

[3] Piotr Luczyk, Roman Kostrzewski „protokół Rozbieżnosći” wywiad przepr. Jarosław Szubrycht dla Mystic Art.

[4] Roman Kostrzewski „KAT: Między Fantazją a rzeczywistością” wywiad przepr. Maciej Kierzkowski dla Thrashem All.

[5] Piotr Luczyk „Cięcie Kata” wywiad przepr. Mariusz Kmiołek dla Thrashem All nr 2 1989

[6] Krzyki I Szepty „Magazyn Muzyczny” nr 334 grudzień 86

[7] Piotr Luczyk, Roman Kostrzewski, Ireneusz Oset „KAT o Sobie”

[8] Roman Kostrzewski „Roman Kostrzewski” wywiad przper. Dla Playboy nr 6 2011

[9] Roman Kostrzewski „Wywiad z Romanem Kostrzewskim (Wokalista KAT) cz1-4. Wywiad przepr dla .Salon 24

[10] Zygmunt Kiszakiewicz „Bez Gwiazdorstwa” Panorama nr 1455 13.06.82

[11] KAT „Spór o „ciężki metal” wywiad przepr. Zygmunt Kiszewicz dla Panorama nr 1608 19.05 1985.

[12] wycinek prasowy z nieznanej mi gazety.

[13] KAT „Rarities 2013

[14] KAT „Metal And Hell”

[15] KAT “666”

[16] Gnoiński, Skaradziński „Encyklopedia polskiego rocka"

[17] KAT „KAT” wywiad przepr. Krzysztof Domaszczyński dla „Razem” 1985

[18] Piotr Luczyk „KAT” wywiad  przepr Thasior dla. www.metal.pl 05.06.2015

[19] Jerzy Bojanowicz „Z kraju Jednym tchem” Non Stop kwiecień 85

[20] Piotr Luczyk ”Nie mam Złudzeń”  wywiad przepr. Jarosław Szubrycht dla  http://muzyka.interia.pl 06.06.2015

[21] KAT: Byliśmy prekursorami http://muzyka.interia.pl (02.IV.2006) 06.06.2015

[22] KAT w komplecie http://muzyka.interia.pl (03.XII.2006) 06.06.2015

[23] Będzie KAT! http://muzyka.interia.pl (13.06.2001) 06.06.2015

[24] KAT Powraca http://muzyka.interia.pl (28.10.2002) 06.06.2015

[25] Rozłam Kata http://muzyka.interia.pl (28.10.2002) 06.06.2015

[26] Piotr Luczyk „30 lat w służbie metalu” wywiad przepr. Bart Gabriel dla Hardrocker za http://muzyka.interia.pl (26.IV.2008) 06.06.2015

[27]  Piotr Luczyk „Nie składamy broni” http://muzyka.interia.pl (16.08.2004) 06.06.2015

[28] KAT: Pożegnanie Kostrzewskiego http://muzyka.interia.pl (8.10.2004) 06.06.2015

[29] „Thrashekspres” Thrash’em All 7-8 1988

[30] KAT „Pieśń Kata” wywiad przper Czesław Wojtków dla Magazyn Muzyczny nr 326 IV. 1986

[31] Folder Metalmania ‘86

[32] Roman Kostrzewksi „Legenda wyśniona” wywiad przepr. dla

[33] Roman Kostrzewski, Ireneusz Loth, Piotr Luczyk „Kot Kat Krzepi” wywiad przepr. dla Brum

[34] Andrzej Kołodziejski „Notki z Kotła” Magazyn Muzyczny nr 328 1986

[35] Folder „Metalmanii ‘89”

[36] Folder Imprezy

[37] Leszek Gnoiński „Zwierzenia Kontestatora” SON, Karków 2014

[38] Jerzy Bojanowicz „Z kraju Jednym tchem” Non Stop grudzień 1986

[39] Ireneusz Loth, Piotr Luczyk, Roman Kostrzewski „Oddech (Nie) Wymarłych Światów” wywiad przepr. dla Thrash’em All nr 1 2003r

[40] Roman Kostrzewski „W objęciach Szatana”

[41] Jerzy Bojanowicz „Z kraju Jednym tchem” Non Stop kwiecień 1988

[42] Jerzy Bojanowicz „Z kraju Jednym tchem” Non Stop sierpień 1988

[43] Roman Kostrzewski „KAT rozprawa o metodzie” wywiad przepr. Wiesław Królikowski dla Teraz Rock nr1 1997

[44] Jerzy Bojanowicz „Z kraju Jednym tchem” Non Stop wrzesień 1988

[45] Jacek Adamczyk „Leksykon Polskiej Muzyki Hard And Heavy” NA przełaj 1989
[46]
[47]